Er hægt að vera það saddur að manni langar aldrei í mat aftur?!
ALDREI!?
Ég var á matreiðslunámskeiði uppi í síðuskóla. Þar var ég stödd
með nánast allri huginsstjórninni og 5 busum...
Við elduðum þar
dýrindis máltíð sem við borðuðum svo með bestu lyst. Þangað til við
höfðum enga lyst lengur. Þannig er staðan núna. Gæti ekki einu
sinni komið niður kóksopa! Þúst, KÓK! Ok ... jú... kannski smá
sopa... en bara smá....
Það var samt rosalega fyndið að koma í síðuskóla aftur. Ég var
þar semsagt í 1 og 2 bekk eða eitthvað svoleiðis og var semsagt í
heimilisfræði í einmitt eldhúsinu sem við vorum í!! Ég man ennþá
eftir einhverjum ógeðslegum mysu-orkudrykk sem við vorum látin búa
til! Og ég mundi líka ógeðslega vel eftir lyktinni þarna inni! Samt
er engin sérstök lykt þarna... það er svo spes hvernig mannsheilinn
virkar. Allavega var þetta bara eins og eitt risastórt flashback að
labba þarna inn! Mér fannst alltaf eins og allt væri svo stórt! Það
var það bara alls ekki!!! Vá hvað ég man vel eftir þessu!?
Ykkur finnst það kannski ekkert spes að muna eftir 1 bekk, en
þegar þú hefur búið á jafn mörgum stöðum og ég, og verið í jafn
mörgum skólum og bekkjum og ég þá er þetta ótrúlegt! Ég man t.d.
ekkert eftir fólkinu sem ég var með í bekk, nema hvað ég kannaðist
ótrúlega við nokkur andlit þegar við byrjuðum í MA, sem ég komst
svo að áðan að voru mjög líklega með mér í bekk
Ég mundi bara svo
geðveikt vel eftir göngunum, og öllu bara!
Í dag og á morgun er semsagt svokallaður Ratatoskur í MA. Eða
bara opnir dagar eins og sumir segja sem geta ekki sagt orðið
Ratatoskur (eins og ákveðin Steinunn). Það gengur þannig fyrir sig
að í staðinn fyrir venjulegan skóla þá eru ýmsir fyrirlestrar og
uppákomur sem maður sækir og fær punkta fyrir. Maður þarf svo að
safna ákveðið mikið af punktum til að fá mætingu báða dagana. Í ár
þarf að safna 10 punktum. Bara fyrir daginn í dag er ég komin með
12 punkta. Kemur ég. Þá hugsar maður: Jáá þá get ég bara sofið út á
morgun! En nei. Svo gott er það ekki því miður. Ég þarf að mæta í
eðlisfræðitilraun kl 8 í fyrramálið. JESS
Vá, ég er í eitthvað furðulega miklu skriftarskapi núna. Weird.
Það gerist ekkert alltof oft. Oftast þarf ég að grafa djúpt í
draslhauginn í hausnum á mér til að finna eitthvað að viti til að
segja ykkur. En ekki núna. Ég gæti virkilega skemmt ykkur með
nokkurra blaðsíðna blogg ef ég vildi það. En þar sem ég veit að þið
nennið ekki að lesa það þá ætla ég bara að láta þetta duga!!!
-----------------------------------------------
"He seemed to be wrestling with some deep inner confusion,
as if everything he wanted to say and everything he thought were
entirely different things between which he could se no possible
connection."